វិធីសាស្ត្រសំខាន់ៗក្នុងការគ្រប់គ្រងសត្វកណ្តុរក្នុងចម្ការអំពៅ

សត្វកណ្តុរ គឺជាសត្វចង្រៃមួយប្រភេទដែលបង្កការខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់ដំណាំអំពៅ។ លក្ខណៈបំផ្លាញរបស់វាគឺ ធ្វើការកាត់កូនអំពៅ កកាយដើម និងស៊ីដើមអំពៅ ដែលនាំឲ្យទិន្នផលថយចុះ និងបាត់បង់គុណភាពស្ករ។សញ្ញានៃការរងគ្រោះរួមមាន ដើមអំពៅត្រូវកាត់ ស្នាមខាំលើដើម រន្ធដីជិតគល់អំពៅ និងសំណល់លាមកសត្វកណ្តុរ។

ប្រសិនបើមិនមានការគ្រប់គ្រងឲ្យទាន់ពេល នោះសត្វកណ្ដុរនឹងកើតកាន់តែច្រើនឡើង និងបណ្ដាលឲ្យមានការខាតបង់ច្រើន។ ដូច្នេះ កសិករត្រូវអនុវត្តវិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងដែលមានប្រសិទ្ធភាព និងមានចីរភាព។

ខាងក្រោមនេះគឺជាវិធីសាស្ត្រក្នុងការគ្រប់គ្រងសត្វកណ្ដុរដែលបងប្អូនអាចសាកល្បងអនុវត្តបាន។

អនាម័យចម្ការនិងការគ្រប់គ្រងទីជម្រក

ជំហានសំខាន់បំផុតក្នុងការគ្រប់គ្រងសត្វកណ្តុរ គឺកាត់បន្ថយទីជម្រក និងកន្លែងបន្តពូជរបស់វា។ ចម្ការដែលមានស្មៅដុះខ្ពស់ៗ សំណល់ដំណាំច្រើន និងមិនបានសម្អាត ជាកន្លែងសមស្របសម្រាប់សត្វកណ្តុររស់នៅ។

កសិករគួរអនុវត្តដូចខាងក្រោម៖

កាត់ស្មៅ និងសម្អាតវាលជុំវិញចម្ការ។
សម្អាតសំណល់ដំណាំបន្ទាប់ពីប្រមូលផល។
មិនគួរបង្គរសំណល់អំពៅនៅវាលចម្ការ
ថែរក្សាប្រព័ន្ធទឹក និងលូបង្ហូរទឹកឲ្យបានស្អាត ព្រមទាំងការរក្សាអនាម័យល្អ នឹងបង្ការ សត្វកណ្តុរមិនមកស្នាក់នៅ និងបន្តពូជ។

ការបំផ្លាញរន្ធជម្រកកណ្ដុរ

សត្វកណ្តុររស់នៅ និងបន្តពូជក្នុងរន្ធក្រោមដី។ ការបំផ្លាញរន្ធជម្រកអាចជួយកាត់បន្ថយចំនួនរបស់វា។

វិធីសាស្ត្ររួមមាន៖

ស្វែងរករន្ធកណ្ដុរ (មានដីថ្មីនៅមាត់រន្ធ)។
បញ្ចូលទឹកចូលក្នុងរន្ធ។
ប្រើឧបករណ៍កសិកម្មបំផ្លាញផ្លូវរន្ធ។
ដាក់អន្ទាក់នៅជិតមាត់រន្ធ។

ការអនុវត្តនេះមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់នៅដំណាក់កាលដើមនៃការដាំដុះ មុនពេលចំនួនសត្វកណ្តុរកើនឡើង។

ការប្រើអន្ទាក់

ប្រភេទអន្ទាក់រួមមាន៖

អន្ទាក់ចាប់ភ្លាម (Snap trap)
អន្ទាក់ទ្រុង (Cage trap)
អន្ទាក់កាវស្អិត (ប្រើនៅកន្លែងស្ងួត)

គួរដាក់អន្ទាក់នៅវាល ជិតរន្ធ និងតាមផ្លូវដែលសត្វកណ្តុរសំងំ និងធ្វើសកម្មភាព។ អាចប្រើដុំសាច់ដូងអាំង ត្រីស្ងួត ឬសណ្តែកដីដើម្បីទាក់ទាញ និងត្រូវពិនិត្យអន្ទាក់រៀងរាល់ថ្ងៃ។

ការប្រើថ្នាំពុលដោយប្រុងប្រយ័ត្ន

នៅពេលមានការរាលដាលធ្ងន់ធ្ងរ អាចត្រូវការប្រើថ្នាំពុលសម្រាប់កណ្តុរ។ ទោះជាយ៉ាងណា ត្រូវប្រើដោយប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់។

សូមអនុវត្តដូចខាងក្រោម៖

អាន និងគោរពតាមការណែនាំរបស់ប្រភេទថ្នាំនីមួយៗ។
ដាក់អាហារបញ្ឆោតនៅក្នុងរន្ធ មិនគួរចាក់ចោលចំហ។
ការពារមិនឱ្យសត្វចិញ្ចឹម និងសត្វព្រៃប៉ះពាល់។
មិនត្រូវប្រើហួសកម្រិត ដើម្បីបង្ការការធន់ថ្នាំ និងការប៉ះពាល់បរិស្ថាន។

ថ្នាំពុលគួរប្រើជាជម្រើសចុងក្រោយ បន្ទាប់ពីវិធីផ្សេងៗមិនមានប្រសិទ្ធភាព។ សូមប្រឹក្សាជាមួយអ្នកជំនាញដើម្បីប្រើប្រាស់បានត្រឹមត្រូវ។

ការគ្រប់គ្រងរួមគ្នាក្នុងសហគមន៍

សត្វកណ្តុរអាចផ្លាស់ទីពីចម្ការមួយទៅមួយបានយ៉ាងងាយស្រួល។ ប្រសិនបើមានតែអ្នកម្នាក់គ្រប់គ្រង ខណៈអ្នកដទៃមិនអនុវត្ត វានឹងមិនមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ឡើយ។ ដូច្នេះ ការរៀបចំយុទ្ធនាការគ្រប់គ្រងសត្វកណ្តុរជាមួយគ្នានៅក្នុងសហគមន៍ គឺជាវិធីសាស្ត្រដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត។

ការគ្រប់គ្រងសត្វកណ្តុរនៅក្នុងចម្ការអំពៅត្រូវការវិធានការរួមបញ្ចូលគ្នា រួមមានការរក្សាអនាម័យចម្ការ ការបំផ្លាញរន្ធជម្រក ការប្រើអន្ទាក់ និងការប្រើថ្នាំពុលដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។ ការអនុវត្តឲ្យ ទាន់ពេល និងការសហការរវាងកសិករ គឺជាចំណុចសំខាន់ក្នុងការកាត់បន្ថយការខូចខាត និងការពារទិន្នផលអំពៅឱ្យបានល្អប្រសើរ៕

ដោយ៖ សែន តុលា
ប្រភព៖ Sugar Land / FAO

ដំណាំ ដំណាំកសិឧស្សាហកម្ម