ក្នុងវិស័យកសិកម្ម ការទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់មិនមែនពឹងផ្អែកតែលើការប្រើប្រាស់ជីអាសូត (N) តែមួយមុខនោះទេ។ សារធាតុខនិជពីរប្រភេទទៀតគឺ ផូស្វ័រ (P) និង ប៉ូតាស្យូម (K) ដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់បំផុតដែលកសិករមិនអាចមើលរំលងបាន។ ប្រសិនបើដំណាំខ្វះខាតសារធាតុចិញ្ចឹមទាំងពីរនេះ ដំណាំនឹងជួបប្រទះនូវស្ថានភាពខ្វះសារធាតុចិញ្ចឹមចម្បងដែលធ្វើឲ្យទិន្នផលធ្លាក់ចុះ មុនពេលរុក្ខជាតិបង្ហាញរោគសញ្ញាខាងក្រៅទៅទៀត។
១. តួនាទីរបស់ផូស្វ័រ
ផូស្វ័រប្រៀបដូចជាថ្មពិលសម្រាប់រុក្ខជាតិ។ តួនាទីចម្បងៗរបស់វាមានដូចជា៖
- ការផ្ទេរថាមពល៖ វាជាសមាសធាតុសំខាន់នៃ ATP (Adenosine Triphosphate) ដែលជួយដល់ដំណើរការដុះលូតលាស់ និងការបែងចែកកោសិកា។
- ការអភិវឌ្ឍឫស៖ ជួយឲ្យឫសដុះបានវែង និងរឹងមាំ ដែលអនុញ្ញាតឲ្យរុក្ខជាតិស្រូបទឹក និងសារធាតុចិញ្ចឹមបានកាន់តែល្អ។
- ការបង្កើតផ្កា និងគ្រាប់៖ ផូស្វ័រជួយជំរុញការចេញផ្កា និងធ្វើឲ្យគ្រាប់ធញ្ញជាតិមានទម្ងន់ និងគុណភាពល្អ។
២. តួនាទីរបស់ប៉ូតាស្យូម
ប៉ូតាស្យូមដើរតួជាអ្នកគ្រប់គ្រងដែលជួយឲ្យរុក្ខជាតិមានសុខភាពល្អ និងធន់នឹងបរិស្ថាន៖
- ការគ្រប់គ្រងទឹក៖ វាជួយបើក និងបិទរន្ធញើសរបស់ស្លឹក ដើម្បីគ្រប់គ្រងការភាយទឹក និងការដកដង្ហើម។
- ភាពធន់នឹងជំងឺ និងអាកាសធាតុ៖ ជួយឲ្យរុក្ខជាតិធន់នឹងភាពរាំងស្ងួត ការប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាព និងការពារពីការយាយីរបស់ជំងឺ ឬសត្វល្អិត។
- ការពង្រឹងដើម៖ ប៉ូតាស្យូមជួយឲ្យដើមរឹងមាំ មិនងាយដួលរលំ នៅពេលមានខ្យល់ខ្លាំង។
៣. បញ្ហាខ្វះសារធាតុចិញ្ចឹមចម្បង
យោងតាមអត្ថបទរបស់ Agriculture.com កសិករជាច្រើនតែងតែយឺតពេលក្នុងការជួយសង្គ្រោះដំណាំ ដោយសារកង្វះខាត P និង K ជារឿយៗមិនបង្ហាញសញ្ញាលើស្លឹកភ្លាមៗនោះទេ។ នៅពេលដែលអ្នកឃើញស្លឹកឡើងពណ៌ស្វាយ (ខ្វះ P) ឬស្លឹកឡើងពណ៌លឿងនៅគែម (ខ្វះ K) នោះមានន័យថាទិន្នផលរបស់អ្នកបានបាត់បង់រួចទៅហើយ។ ការធ្វើតេស្តដីទៀងទាត់គឺជាមធ្យោបាយតែមួយគត់ដើម្បីដឹងពីកម្រិតសារធាតុទាំងនេះ។
៤. ការគ្រប់គ្រង និងការដាក់ជីឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព
ដើម្បីគ្រប់គ្រង P និង K ឲ្យបានត្រឹមត្រូវ អ្នកជំនាញបានណែនាំនូវចំណុចដូចខាងក្រោម៖
- វិភាគដី៖ គួរធ្វើតេស្តដីយ៉ាងហោចណាស់ ២ ទៅ ៣ ឆ្នាំម្តង ដើម្បីដឹងពីបរិមាណសារធាតុចិញ្ចឹមដែលនៅសល់ក្នុងដី។
- វិធីសាស្ត្រដាក់ជី៖ ការដាក់ជីជាជួរ ឬដាក់ក្បែរឫសជារឿយៗមានប្រសិទ្ធភាពជាងការបាចពាសវាលពាសកាល ព្រោះវាជួយឲ្យរុក្ខជាតិងាយស្រូបយក ជាពិសេសក្នុងលក្ខខណ្ឌដីត្រជាក់ ឬដីដែលមានការបង្រួមខ្លាំង។
- កម្រិត pH របស់ដី៖ កម្រិតអាស៊ីត-បាសរបស់ដី ប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំងដល់សមត្ថភាពស្រូបយកផូស្វ័រ។ ប្រសិនបើដីអាស៊ីតខ្លាំងពេក រុក្ខជាតិមិនអាចស្រូបយកផូស្វ័របានឡើយ ទោះបីជាអ្នកដាក់ជីច្រើនយ៉ាងណាក៏ដោយ។
- តុល្យភាពចំពោះទិន្នផលដែលដកចេញ៖ នៅពេលប្រមូលផល សារធាតុ P និង K ជាច្រើនត្រូវបានយកចេញពីស្រែចម្ការ។ ដូច្នេះ ត្រូវប្រាកដថាអ្នកបានដាក់បំពេញបន្ថែមវិញនូវអ្វីដែលបានបាត់បង់ទៅ។
ការគ្រប់គ្រងផូស្វ័រ និងប៉ូតាស្យូម មិនមែនគ្រាន់តែជាការទិញជីមកបាចនោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាការយល់ដឹងពីតម្រូវការរបស់ដី និងដំណាំ។ តាមរយៈការធ្វើតេស្តដីត្រឹមត្រូវ និងការដាក់ជីចំគោលដៅ អ្នកមិនត្រឹមតែការពារការបាត់បង់ទិន្នផលប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជួយបង្កើនប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច និងនិរន្តរភាពនៃដីកសិកម្មរបស់អ្នកទៀតផង៕
ដោយ៖ សែន តុលា
ប្រភព៖ Agriculture.com / CropNuts