ជីវសុវត្ថិភាពមិនមែនមានន័យត្រឹមតែការបោសសម្អាតទ្រុងនោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាប្រព័ន្ធការពារសន្តិសុខដើម្បីទប់ស្កាត់មេរោគមិនឱ្យចូលមកក្នុងរោង ឬកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមមាន់របស់បងប្អូន។ ប្រសិនបើកសិដ្ឋានមានជីវសុវត្ថិភាពខ្ពស់ បងប្អូននឹងកាត់បន្ថយការប្រើថ្នាំផ្សះ និងការងាប់មាន់បានក្នុងកម្រិតខ្ពស់។
យោងតាមបទដ្ឋានបច្ចេកទេសរបស់ អគ្គនាយកដ្ឋានសុខភាពសត្វ និងផលិតកម្មសត្វ និង អង្គការ FAO ខាងក្រោមនេះគឺជាការអនុវត្តវិធានការជីវសុវត្ថិភាពកម្រិតខ្ពស់ដែលកសិករគួរយល់ដឹង។
សសរស្តម្ភទាំង ៣ នៃជីវសុវត្ថិភាពកម្រិតខ្ពស់
១. ការបែងចែកតំបន់ និងការដាក់ដាច់ដោយឡែក
នេះគឺជាជំហានសំខាន់បំផុត។ បងប្អូនត្រូវបង្កើតខ្សែបន្ទាត់មរណៈសម្រាប់មេរោគ៖
- តំបន់ស៖ គឺជាបរិវេណក្នុងទ្រុងដែលមានតែអ្នកចិញ្ចឹមប៉ុណ្ណោះដែលអាចចូលបាន។
- តំបន់ក្រហម៖ គឺជាតំបន់ខាងក្រៅទ្រុង ដែលមនុស្សប្លែកមុខ ឬសត្វដទៃអាចដើរកាត់បាន។
- គំនូសខណ្ឌចែកនៅមាត់ទ្វារទ្រុង៖ នៅមាត់ទ្វារទ្រុងត្រូវមានកន្លែងសម្រាប់ប្ដូរស្បែកជើង និងលាងដៃ។ ស្បែកជើងដែលដើរខាងក្រៅ ដាច់ខាតមិនត្រូវពាក់ដើរចូលក្នុងទ្រុងឡើយ។
២. ការសម្អាត
មេរោគមិនអាចរស់នៅម្នាក់ឯងបានទេ វាលាក់ខ្លួនក្នុងដី លាមក និងធូលី។
- ត្រូវបោសសម្អាតលាមកមាន់ និងកម្រាលទ្រុងឱ្យបានទៀងទាត់។
- សម្ភារៈប្រើប្រាស់ (ស្នូកទឹក ស្នូកចំណី) ត្រូវលាងសម្អាតជាមួយសាប៊ូឱ្យបានស្អាតមុននឹងដាក់ឱ្យមាន់ប្រើ។
៣. ការសម្លាប់មេរោគ
បន្ទាប់ពីសម្អាតរួច ត្រូវប្រើថ្នាំសម្លាប់មេរោគដើម្បីកម្ចាត់មេរោគដែលនៅសេសសល់៖
- ចានថ្នាំលាងជើង៖ ដាក់ថ្នាំសម្លាប់មេរោគនៅមាត់ទ្វារទ្រុង ដើម្បីឱ្យអ្នកចូលទៅក្នុងទ្រុងត្រូវជាន់សម្លាប់មេរោគជាមុន។
- ការបាញ់ថ្នាំក្នុងទ្រុង៖ បាញ់ថ្នាំសម្លាប់មេរោគជុំវិញទ្រុងយ៉ាងហោចណាស់ ១-២ ដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍។
ការហាមឃាត់សម្រាប់ជីវសុវត្ថិភាពកម្រិតខ្ពស់
- ហាមមនុស្សប្លែកមុខចូលទ្រុង៖ អ្នកទិញមាន់ ឬអ្នកជិតខាង គឺជាភ្នាក់ងារចម្លងមេរោគពីកសិដ្ឋានមួយទៅកសិដ្ឋានមួយទៀតតាមរយៈសម្លៀកបំពាក់ និងស្បែកជើង។
- ចត្តាឡីស័ក ២១ ថ្ងៃ៖ រាល់ពេលទិញមាន់ថ្មីចូល បងប្អូនត្រូវដាក់វាឱ្យនៅដាច់ដោយឡែកពីហ្វូងចាស់ក្នុងចម្ងាយយ៉ាងតិច ១០-២០ ម៉ែត្រ រយៈពេល ២១ថ្ងៃ ដើម្បីតាមដានជំងឺ។
- គ្រប់គ្រងសត្វចម្លង៖ ត្រូវប្រើសំណាញ់បិទបាំងកុំឱ្យចាប ឬសត្វស្លាបព្រៃចូលស៊ីចំណីមាន់ និងប្រើអន្ទាក់កណ្ដុរជុំវិញទ្រុង។
អគ្គនាយកដ្ឋានសុខភាពសត្វ ចាត់ទុកថាជីវសុវត្ថិភាពគឺជាលក្ខខណ្ឌអាទិភាពលេខ១ដើម្បីទទួលបានវិញ្ញាបនបត្របញ្ជាក់គុណភាពកសិដ្ឋាន។
អង្គការ FAO បញ្ជាក់ថាជីវសុវត្ថិភាព គឺជារបាំងការពារដែលមានតម្លៃថោកបំផុត និងមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត។ ការវិនិយោគលើចានថ្នាំលាងជើង និងស្បែកជើងកវែងមួយគូ ចំណេញជាងការទិញថ្នាំព្យាបាលមាន់រាប់សិបដង។
ចំណែកអង្គការសុខភាពសត្វពិភពលោក (WOAH) ផ្ដល់អំណះអំណាងថា ជំងឺផ្ដាសាយបក្សី ច្រើនតែឆ្លងចូលកសិដ្ឋានតាមរយៈមនុស្សនិងសម្ភារៈកខ្វក់ ច្រើនជាងការឆ្លងពីសត្វទៅសត្វដោយផ្ទាល់។
បងប្អូនកសិករត្រូវចាត់ទុកទ្រុងមាន់របស់ខ្លួនដូចជាបន្ទប់ផ្ទាល់ខ្លួន មិនមែនគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែអាចចូលបាន ហើយរាល់ការចូលត្រូវតែស្អាតជានិច្ច។ ចុះបងប្អូនបានអនុវត្តវិធានការនេះដែរទេ?
ដោយ៖ ចាន់ តារា
ប្រភព៖ FAO / Veterinaria digital